Kostuums dienen om de acteurs in een bepaalde plaats of tijd te plaatsen waarin het stuk zich afspeelt, zoals in het voorbeeld. Ook kunnen ze gebruikt worden om de acteur te karakteriseren en zijn rol te verduidelijken. Soms is dat wat overdreven, denk aan een figuur als Batman.

In de Griekse tragedie droegen de acteurs lange gewaden en een masker dat bij hun rol paste. In de komedie vond men korte tunieken beter passen. Daarnaast overdreef men in de kostumering met lichaamskenmerken zoals dikke buiken.

In het commedia dell’arte van de zestiende eeuw hoorden bij de vaste personages van deze theatervorm ook vaste kostuums. Dat maakte de personages gemakkelijk herkenbaar voor het publiek. Tot in de zeventiende eeuw speelden mannen overigens ook de vrouwenrollen, omdat vrouwen niet mee mochten doen.

Daarna liet men alle toneelregels los. Kostuums kunnen dan ook alle kanten op.

Theaterkostuums van Rien Bekkers.

Kostuum van Pablo Picasso voor het ballet Parade (1917). Het ontwerp stelt hoge wolkenkrabbers voor.

Henri Gissey, Lodewijk XIV als Apollo (1653).

Ida Rubenstein met Vaslav Nijinsky in het ballet Sheherazade (1910). De kostuums zijn van Léon Bakst.