Zaken die plat zijn noemen we tweedimensionaal. Ze kennen alleen hoogte en breedte als dimensies. Schilderingen, tekeningen en foto- en filmbeelden bevatten geen diepte en zijn tweedimensionaal. In tegenstelling tot een ruimtelijk beeld kun je een vlak beeld eigenlijk maar op één manier goed bekijken, namelijk recht van voren.

Op een plat vlak, een tekening, schildering, foto of film, kan wel ruimte gesuggereerd worden. Sommige schilderijen zijn door het gebruikte materiaal zo dik dat ze bijna ruimtelijk worden, zoals schilderijen waar de verf heel dik op is aangebracht. Er zijn ook kunstenaars die een schildering met een driedimensionaal voorwerp combineren. In dit schilderij van Ferdinand Bol wordt dan wel diepte gesuggereerd; de vormen zijn tweedimensionaal.

Wim Ricourt, Het maal (1985).

Ferdinand Bol, Portret van een oude vrouw, mogelijk Elisabeth Bas (ca. 1642).

Vivian Maier, New York (1954).

Elizabeth Catlett, Pachter (1952).

Gustave Klimt, Portret van Adele Bloch Bauer I (1904-1906).

Lucio Fontana, Ruimtelijk concept: verwachtingen (1968).